Rozdział II

~Kate~
Zamknęły mi się oczy, ale po chwili znowu je otworzyłam. Było już jasno. Spojrzałam na zegar, który wskazywał godzinę 10:50 rano. Moje ciało było całe mokre od potu, a po policzkach rzeczywiście spływały mi łzy. Uświadomiłam sobie, że to był sen, Najpiękniejszy sen w życiu. Spojrzałam na fotel, gdzie w nocy siedziała owa postać. Był zupełnie normalny.Wszystko w pokoju leżało na swoim miejscu, oprócz 
mojego łańcuszka. Był on kiedyś mojej mamy, ale dała mi go dzień przed śmiercią. Naszyjnik zawsze kładłam przy budziku. Teraz leżał na dywanie.
-Czas na śniadanie, Kate!- usłyszałam głos taty.
-I-idę j-ju...- nie dokończyłam dania, tylko zeszłam szybkim krokiem na dół.
Gdy szłam po schodach, poczułam piękny zapach jajecznicy unoszący się w powietrzu...
-Kat...a, już jesteś. Siadaj.- powiedział tata.
-Tato, nie mam ochoty na jajecznicę.Chciałabym zjeść w końcu coś innego niż to. Codziennie to samo.-wybrzydzałam,
-To na co masz ochotę? Może na naleśniki z miodem? Hm...?- zaproponował tato.
-O, tak! Tato... Wiesz co mi się śniło...?
-Nie, ale jestem ciekawy. Mów.
Opowiedziałam mu i wszystkim. Tato odpowiedział mi na to:
-Mama, gdy się dowiedziała, że jest chora powiedziała: "Nie bójcie się. Będę was odwiedzać. Nie obiecuję, że codziennie, ale wpadnę raz na jakiś czas.", pokazując swój piękny uśmiech.
Oczy napłynęły mi łzami i wybuchnęłam głośnym płaczem.
-Tak bardzo mi jej brakuje! Dlaczego akurat ona?! Dlaczego ją Pan Bóg musiał zabrać?!
-Oh, kochanie. Mi też jej bardzo brakuje, ale trzeba żyć dalej. Najważniejsze jest, aby się nie załamywać.- pocieszał mnie tato.
W jednej chwili poczułam zapach mojego śniadania.
-Tato! Naleśniki.- krzyknęłam.
Tata szybko je zestawił z ognia, wziął miód i podał mi śniadanie.Podziękowałam i poszłam do swojego pokoju. 
Wzięłam telefon i napisałam SMS'a do Victorii. (przyjaciółka Kate)

*Spotkamy się dzisiaj? Masz czas?*

*Pewnie, dla Ciebie zawsze. Ale jestem wolna dopiero od 14.*

*Okej, to o 14 jestem u Ciebie.*

Victoria była drugą osobą po tacie, której mogłam zaufać. Ale z Victorią mogłam porozmawiać o wszystkim.
Zaczęłam delektować się pysznymi naleśnikami Później poszłam odnieść talerz i pozmywałam naczynia.
                                   _______________________________
To my z nowym rozdziałem :) Prosimy o komentarze :)